อานนฺทตฺเถโร จินฺเตสิ "อชฺช ปาโตว ปฏฺฐาย สีหนาทสหสฺสานิ เจว เจลุกฺเขปสหสฺสานิ จ ปวตฺตนฺติ, โก นุ โข มาลาการสฺส วิปาโกติ. โส สตฺถารํ ปุจฺฉิ. อถ นํ สตฺถา "อานนฺท `อิมินา มาลากาเรน อปฺปมตฺตกํ กมฺมํ กตนฺติ มา สลฺลกฺเขสิ, อยญฺหิ มยฺหํ ชีวิตํ ปริจฺจชิตฺวา ปูชํ อกาสิ, โส เอวํ มยิ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ น คมิสฺสตีติ

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ น คมิสฺสติ

ฐตฺวา เทวมนุสฺเสสุ, ผลํ เอตสฺส กมฺมุโน,

ปจฺฉา ปจฺเจกสมฺพุทฺโธ สุมโน นาม ภวิสฺสตีติ อาห. สตฺถุ ปน วิหารํ คนฺตฺวา คนฺธกุฏึ ปวิสนกาเล ตานิ ปุปฺผานิ ทฺวารโกฏฺฐเก ปตึสุ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๙๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. พาลวรรค”