๑๔. ธรรมิกสูตร
14. Dhammikasuttavaṇṇanā
evamme sutanti dhammikasuttaṃ. Kā uppatti? tiṭṭhamāne kira bhagavati lokanāthe dhammiko nāma upāsako ahosi nāmena ca paṭipattiyā ca. So kira saraṇasampanno sīlasampanno bahussuto piṭakattayadharo anāgāmī abhiññālābhī ākāsacārī ahosi. Tassa parivārā pañcasatā upāsakā, tepi tādisā eva ahesuṃ. Tassekadivasaṃ uposathikassa rahogatassa paṭisallīnassa majjhimayāmāvasānasamaye evaṃ parivitakko udapādi "yannūnāhaṃ agāriyaanagāriyānaṃ paṭipadaṃ puccheyyan"ti. So pañcahi upāsakasatehi parivuto bhagavantaṃ upasaṅkamitvā tamatthaṃ pucchi, bhagavā
Tattha pubbe vaṇṇitapadaṃ vuttanayeneva veditabbaṃ, apubbaṃ vaṇṇayissāma.
[379] Tattha paṭhamagāthāya tāva kathaṅkaroti kathaṃ karonto kathaṃ paṭipajjanto. Sādhu hotīti sundaro anavajjo atthasādhano hoti. Upāsakāseti upāsakā icceva vuttaṃ hoti. Sesamatthato pākaṭameva. Ayaṃ pana yojanā:- yo vā agārā anagārameti pabbajati, ye vā agārino upāsakā, etesu duvidhesu sāvakesu kathaṅkaro sāvakova sādhu hotīti.