๗. เสลสูตร

7. Selasuttavaṇṇanā

evamme sutanti selasuttaṃ. Kā uppatti? ayamevassa nidāne vuttā. Atthavaṇṇanākkamepi cassa pubbasadisaṃ pubbe vuttanayeneva veditabbaṃ. Yaṃ pana avuttaṃ, taṃ uttānatthāni padāni pariharantā vaṇṇayissāma. Aṅguttarāpesūti aṅgā eva so janapado, gaṅgāya pana yā uttarena āpo, tāsaṃ avidūrattā "uttarāpo"tipi vuccati. Kataragaṅgāya uttarena yā āpoti? mahāmahīgaṅgāya.

Tatrāyaṃ tassā nadiyā āvibhāvatthaṃ ādito pabhuti vaṇṇanā:- ayaṃ kira jambudīpo dasasahassayojanappamāṇo. Tattha catusahassayojanappamāṇo padeso udakena ajjhotthato "samuddo"ti saṅkhaṃ gato. Tisahassayojanappamāṇe manussā

Tisahassayojanappamāṇe himavā patiṭṭhito ubbedhena pañcayojanasatiko caturāsītisahassakūṭehi paṭimaṇḍito samantato sandamānapañcamahānadīvicitro, yattha āyāmavitthārena gambhīratāya ca paññāsapaññāsayojanā diyaḍḍhayojanasataparimaṇḍalā pūraḷāsasuttavaṇṇanāyaṃ vuttā anotattādayo satta mahāsarā patiṭṭhitā.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เสลสูตร”