"yesaṃ sannicayo natthīti imaṃ dhammadesanaṃ satthā jetavane viharanto āyasmantaṃ beḷaṭṭhasīsaṃ ārabbha kathesi.

So kirāyasmā antogāme ekaṃ vīthiṃ piṇḍāya caritvā

Bhattakiccaṃ katvā puna aparaṃ vīthiṃ caritvā sukkhaṃ kūraṃ ādāya vihāraṃ haritvā paṭisāmetvā "nibaddhaṃ piṇḍapātapariyesanannāma dukkhanti katipāhaṃ jhānasukhena vītināmetvā, āhārena atthe sati, taṃ paribhuñjati. Bhikkhū ñatvā ujjhāyitvā tamatthaṃ bhagavato ārocesuṃ. Satthā etasmiṃ nidāne āyatiṃ sannidhikāraṃ parivajjanatthāya bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññāpetvāpi therena pana appaññatte sikkhāpade appicchataṃ nissāya katattā tassa dosābhāvaṃ pakāsento anusandhiṃ ghaṭetvā dhammaṃ desento imaṃ gāthamāha

"yesaṃ sannicayo natthi, ye pariññātabhojanā,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๐๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อรหันตวรรค”