saṃsārā na bhavanti tādinoti.

Tassattho: bhikkhave yathā paṭhaviyaṃ sucīni gandhamālādīnipi nikkhipanti asucīni muttakarīsādīnipi nikkhipanti; tathā nagaradvāre Nikhātaṃ indakhīlaṃ dārakādayo ummihantipi ūhadantipi 2-. Apare pana taṃ gandhamālādīhi sakkaronti, tattha paṭhaviyā vā indakhīlassa vā neva anurodho uppajjati na virodho; evameva yvāyaṃ khīṇāsavo bhikkhu aṭṭhahi lokadhammehi akampiyabhāvena tādi vattānaṃ sundaratāya subbato, so "ime maṃ catūhi paccayehi sakkaronti, ime pana na sakkarontīti sakkārañca asakkārañca karontesu neva anurujjhati na virujjhati; athakho paṭhavīsamo ca indakhīlūpamo eva ca hoti. Yathā ca apagatakaddamo rahado pasannodako hoti; evaṃ apagatakkilesatāya rāgakaddamādīhi apagatakaddamo vippasannova hoti. Tādinoti: tassa pana

evarūpassa sugatiduggatīsu saṃsaraṇavasena saṃsārā nāma na hontīti.

Desanāvasāne nava bhikkhusahassāni saha paṭisambhidāhi arahattaṃ pāpuṇiṃsūti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๐๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อรหันตวรรค”