Desanāvasāne te pañcasatāpi bhikkhū saha paṭisambhidāhi arahattaṃ pāpuṇiṃsu, sampattamahājanassāpi sātthikā dhammadesanā ahosi.

Aparena samayena saṅkicco upasampadaṃ labhitvā dasavasso hutvā sāmaṇeraṃ gaṇhi. So pana tasseva bhāgineyyo adhimuttakasāmaṇero nāma. Atha naṃ thero paripuṇṇavassakāle āmantetvā "upasampadaṃ te karissāmi, gaccha, ñātakānaṃ santike vassaparimāṇaṃ pucchitvā ehīti uyyojesi. So mātāpitūnaṃ santikaṃ gacchanto antarāmagge pañcasatehi corāhi balikammatthāya māriyamāno tesaṃ dhammaṃ desetvā pasannacittehi "na te imasmiṃ ṭhāne amhākaṃ atthibhāvo kassaci ārocetabboti vissaṭṭho Paṭipathe mātāpitaro āgacchante disvā tameva maggaṃ paṭipajjantānaṃpi tesaṃ saccamanurakkhanto nārocesi. Tesaṃ corehi viheṭhiyamānānaṃ "tvaṃpi corehi saddhiṃ ekato hutvā maññe amhākaṃ nārocesīti vatvā paridevantānaṃ saddaṃ sutvā te mātāpitūnaṃpi anārocitabhāvaṃ ñatvā pasannacittā pabbajjaṃ yāciṃsu. Sopi saṅkiccasāmaṇero viya te sabbe pabbājetvā upajjhāyassa santikaṃ ānetvā tena satthu santikaṃ pesito te ādāya gantvā taṃ pavattiṃ satthu ārocesi. Satthā "evaṃ kira bhikkhaveti pucchitvā, "āma bhanteti vutte, purimanayeneva anusandhiṃ ghaṭetvā dhammaṃ desento imameva gāthamāha

"yo ca vassasataṃ jīve dussīlo asamāhito,

ekāhaṃ jīvitaṃ seyyo sīlavantassa jhāyinoti. Idaṃpi imissā gāthāya [adhimuttakasāmaṇeravatthu nāma] vuttamevāti.