So kira thero satthu santike kammaṭṭhānaṃ gahetvā araññe viharanto arahattaṃ patvā "satthu ārocessāmīti tato āgacchanto Antarāmagge kilanto maggā okkamma ekasmiṃ piṭṭhipāsāṇe nisinno jhānaṃ samāpajji. Athekaṃ gāmaṃ vilumpitvā pañcasatā corā attano balānurūpena bhaṇḍikaṃ bandhitvā sīsenādāya gacchantā dūraṃ gantvā kilantarūpā "dūraṃ āgatamha, imasmiṃ piṭṭhipāsāṇe vissamissāmāti maggā okkamma piṭṭhipāsāṇassa santikaṃ gantvā theraṃ disvāpi "khānuko ayanti saññino ahesuṃ. Atheko coro therassa sīse bhaṇḍikaṃ ṭhapesi. Aparo taṃ nissāya bhaṇḍikaṃ ṭhapesi. Evaṃ pañcasatāpi corā pañcahi bhaṇḍikasatehi theraṃ parikkhipitvā sayaṃpi nipannā niddāyitvā aruṇuggamanakāle pabujjhitvā attano attano bhaṇḍikaṃ gaṇhantā theraṃ disvā "amanussoti saññāya palāyituṃ ārabhiṃsu. Atha ne thero āha "mā bhāyatha upāsakā, pabbajito ahanti. Te therassa pādamūle nipajjitvā "khamatha bhante, mayaṃ khānukasaññino ahumhāti theraṃ khamāpetvā, corajeṭṭhakena "ahaṃ ayyassa santike pabbajissāmīti vutte, sesā "mayaṃpi pabbajissāmāti vatvā, sabbeva ekacchandā hutvā theraṃ pabbajjaṃ yāciṃsu. Thero saṅkiccasāmaṇero viya sabbepi te pabbājesi. Tato paṭṭhāya "khānukoṇḍaññoti paññāyi. So tehi bhikkhūhi [1]- satthu santikaṃ gantvā, satthārā "kiṃ koṇḍañña antevāsikā te laddhāti vutte, taṃ pavattiṃ ārocesi. Satthā "evaṃ kira bhikkhaveti pucchitvā, "āma bhante, na

Aññassa evarūpo ānubhāvo diṭṭhapubbo, tenamha pabbajitāti vutte, "bhikkhave evarūpe duppaññakamme patiṭṭhāya vassasataṃ jīvitato idāni vo paññāsampadāya vattamānānaṃ ekāhaṃpi jīvitaṃ seyyoti vatvā anusandhiṃ ghaṭetvā dhammaṃ desento imaṃ gāthamāha

"yo ca vassasataṃ jīve duppañño asamāhito,

ekāhaṃ jīvitaṃ seyyo paññavantassa jhāyinoti.