Tattha māvamaññethāti; na avajāneyya. Pāpassāti; pāpaṃ. Na mattaṃ āgamissatīti; "appamattakaṃ me pāpaṃ kataṃ, kadā etaṃ vipaccissatīti evaṃ pāpaṃ nāvajāneyyāti attho. Udakumbhopīti: deve vassante mukhaṃ vivaritvā ṭhapitaṃ yaṅkiñci kulālabhājanaṃ yathā ekekassāpi udakabinduno nipātena anupubbena pūrati; evaṃ bālapuggalo thokaṃ thokampi pāpaṃ ācinanto [2]- vaḍḍhento pāpassa pūratiyevāti attho.

Desanāvasāne bahū sotāpattiphalādīni pāpuṇiṃsu. Satthāpi "ajjhokāse seyyaṃ santharitvā paṭipākatikaṃ akaronto idannāma āpajjatīti sikkhāpadaṃ paññāpesīti.

Asaññataparikkhārabhikkhuvatthu.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๑๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ปาปวรรค”