Thokānipi taṇḍulādīni adaṃsu; tesaṃ sabbesaṃ mahapphalaṃ hotūti. Taṃ sutvā seṭṭhī cintesi "ahaṃ `asukena nāma accharāya gaṇhitvā taṇḍulādīni dinnānīti mama nāme gahitamatte imaṃ māressāmīti āgato, ayampana sabbasaṅgāhikaṃ katvā `yehipi nāḷikādīhi minitvā dinnaṃ, yehipi accharāya gahetvā dinnaṃ, sabbesaṃ mahapphalaṃ hotūti vadati, sacāhaṃ evarūpaṃ na khamāpessāmi, devadaṇḍo me matthake patissatīti. So tassa pādamūle nipajjitvā "khamāhi me sāmīti āha, "kimidanti ca tena puṭṭho sabbantaṃ pavattiṃ ārocesi. Taṃ kiriyaṃ disvā satthā "kimidanti dānaveyyāvaṭikaṃ pucchi. So atītadivasato paṭṭhāya sabbaṃ taṃ pavattiṃ ārocesi. Atha naṃ satthā "evaṃ kira seṭṭhīti pucchitvā, "āma bhanteti vutte, "upāsaka puññaṃ nāma `appakanti na avamaññitabbaṃ, mādisabuddhappamukhassa bhikkhusaṅghassa dānaṃ datvā `appakanti na avamaññitabbaṃ, paṇḍita- purisā hi puññaṃ karontā vivaṭamukhabhājanaṃ viya udakena anukkamena puññena pūrantiyevāti vatvā anusandhiṃ ghaṭetvā dhammaṃ desento imaṃ gāthamāha

"māvamaññetha puññassa `na mattaṃ āgamissati.'

udabindunipātena udakumbhopi pūrati,

pūrati dhīro puññassa thokaṃ thokaṃpi ācinanti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๑๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ปาปวรรค”