Bhikkhū "evaṃ sante mayaṃ nivattissāmāti vāṇijaṃ āpucchitvā punadivase sāvatthiṃ gantvā satthāraṃ vanditvā nisīdiṃsu. Satthā "kiṃ bhikkhave mahādhanavāṇijena saddhiṃ na gamitthāti pucchitvā, "āma bhante, mahādhanavāṇijassa vilumpanatthāya dvīsupi maggesu corā pariyuṭṭhiṃsu, tena so tattheva ṭhito, mayampana taṃ āpucchitvā āgatāti vutte, "bhikkhave mahādhanavāṇijo corānaṃ atthitāya maggaṃ parivajjeti; jīvitukāmopi puriso halāhalaṃ visaṃ parivajjeti; bhikkhunāpi `tayo bhavā corehi pariyuṭṭhitamaggasadisāti ñatvā pāpaṃ parivajjetuṃ vaṭṭatīti vatvā anusandhiṃ ghaṭetvā dhammaṃ desento imaṃ gāthamāha

"vāṇijova bhayaṃ maggaṃ appasattho mahaddhano

visaṃ jīvitukāmova pāpāni parivajjayeti.

Tattha bhayanti: bhāyitabbaṃ, corehi pariyuṭṭhitattā sappaṭibhayanti attho. Idaṃ vuttaṃ hoti "yathā mahaddhano vāṇijo appasattho sappaṭibhayaṃ maggaṃ, yathā [1]- jīvitukāmo halāhalaṃ visaṃ parivajjeti; evaṃ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๑๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ปาปวรรค”