Anurakkhaṇatthāya araññavāsaṃ anujāni, so kumāro anivattitvā amhehi saddhiṃ āgato; `taṃ araññe eko yakkho khādatīti vuttepi, na koci saddahissati; tenāhaṃ garahabhayabhīto tameva āharāpemīti. Yakkho bodhisattassa pasīditvā "sādhu paṇḍita tvameva devadhamme jānāsi, devadhammesu ca vattasīti dvepi bhātaro ānetvā adāsi. Atha naṃ bodhisattassa yakkhabhāve ādīnavaṃ kathetvā pañcasu sīlesu patiṭṭhāpesi. So tena susaṃvihitārakkho tasmiṃ araññe vasitvā, pitari kālakate, yakkhaṃ ādāya bārāṇasiṃ gantvā rajjaṃ gahetvā candakumārassa uparajjaṃ datvā suriyakumārassa senāpatiṭṭhānaṃ datvā yakkhassa ramaṇīye ṭhāne āyatanaṃ kāretvā, yathā so lābhaggappatto hoti; tathā akāsi.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā jātakaṃ samodhānesi "tadā so dakarakkhaso bahubhaṇḍikabhikkhu ahosi, suriyakumāro ānando, candakumāro sārīputto, mahissāsakumāro ahamevāti. Evaṃ satthā jātakaṃ kathetvā "evaṃ tvaṃ bhikkhu pubbe devadhamme gavesamāno hirottappasampanno vicaritvā idāni catupparisamajjhe iminā nīhārena ṭhatvā mama purato `appicchomhīti vadanto ayuttaṃ akāsi; na hi sāṭakapaṭikkhepādimattena samaṇo nāma hotīti vatvā anusandhiṃ ghaṭetvā dhammaṃ desento imaṃ gāthamāha

"na naggacariyā, na jaṭā, na paṅkā,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ทัณฑวรรค”