7. Loḷudāyittheravatthu. (124)

"appassutāyaṃ purisoti imaṃ dhammadesanaṃ satthā jetavane viharanto loḷudāyittheraṃ ārabbha kathesi.

So kira maṅgalaṃ karontānaṃ gehaṃ gantvā "tirokuḍḍesu tiṭṭhantīti ādinā nayena avamaṅgalaṃ kathesi, avamaṅgalaṃ karontānaṃ gehaṃ gantvā, tirokuḍḍādīsu kathetabbesu, "dānañca dhammacariyā cāti ādinā nayena maṅgalagāthā vā "yaṅkiñci vittaṃ idha vā huraṃ vāti ratanasuttaṃ vā kathesi. Evaṃ tesu tesu ṭhānesu "aññaṃ kathessāmīti aññaṃ kathentopi "aññaṃ kathemīti na jānāti. Bhikkhū tassa kathaṃ sutvā satthu ārocesuṃ "kiṃ bhante loḷudāyi maṅgalāmaṅgalaṭṭhānesu aññasmiṃ kathetabbe aññameva kathetīti. Satthā "na bhikkhave idānevesa

Evaṃ katheti, pubbepi aññasmiṃ kathetabbe aññameva kathesīti vatvā tehi yācito atītaṃ āhari:

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ชราวรรค”