7. Saṅghabhedaparisakkanavatthu. (133)

"sukarānīti imaṃ dhammadesanaṃ satthā veḷuvane viharanto saṅghabhedaparisakkanaṃ ārabbha kathesi.

Ekadivasaṃ hi devadatto saṅghabhedāya parisakkanto āyasmantaṃ ānandaṃ piṇḍāya carantaṃ disvā attano adhippāyaṃ ārocesi. Taṃ sutvā thero satthu santikaṃ gantvā bhagavantaṃ etadavoca "idhāhaṃ bhante pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṃ

Piṇḍāya pāvisiṃ; addasā kho maṃ bhante devadatto rājagahe piṇḍāya carantaṃ, disvāna yenāhaṃ tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā maṃ etadavoca `ajjataggedānāhaṃ āvuso ānanda aññatreva bhagavatā aññatra bhikkhusaṅghena uposathaṃ karissāmi saṅghakammāni cāti; ajja bhagavā devadatto saṅghaṃ bhindissati, uposathañca karissati saṅghakammāni cāti. Evaṃ vutte satthā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๒๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อัตตวรรค”