4. Abhayarājakumāravatthu. (140)
"etha passathimaṃ lokanti imaṃ dhammadesanaṃ satthā veḷuvane viharanto abhayarājakumāraṃ ārabbha kathesi.
Tassa kira paccantaṃ vūpasametvā āgatassa pitā bimbisāro tusitvā ekaṃ naccagītakusalaṃ nāṭakitthiṃ datvā sattāhaṃ rajjamadāsi. So sattāhaṃ gehā bahi anikkhantova rajjasiriṃ anubhavitvā aṭṭhame divase nadītitthaṃ gantvā nahātvā uyyānaṃ pavisitvā santatimahāmatto viya tassā itthiyā naccagītaṃ passanto nisīdi. Sāpi taṃkhaṇaṃyeva santatimahāmattassa nāṭakitthī viya satthakavātānaṃ vasena kālamakāsi. Kumāro tassā kālakiriyāya uppannasoko "na me imaṃ sokaṃ ṭhapetvā satthāraṃ añño nibbāpetuṃ sakkhissatīti satthāraṃ upasaṅkamitvā "bhante sokaṃ me nibbāpethāti Āha. Satthā taṃ samassāsetvā "tayā hi kumāra imissā itthiyā evameva matakāle rodantena pavattitānaṃ assūnaṃ anamatagge saṃsāre pamāṇaṃ natthīti vatvā tāya desanāya sokassa tanubhāvaṃ ñatvā "kumāra mā soci, bālajanānaṃ saṃsīdanaṭṭhānametanti vatvā imaṃ gāthamāha
"etha passathimaṃ lokaṃ cittaṃ rājarathūpamaṃ,