Ekasmiṃ hi samaye satthā cārikaṃ caritvā pañcasatabhikkhuparivāro jetavanaṃ pāvisi. Rājā vihāraṃ gantvā satthāraṃ nimantetvā punadivase āgantukadānaṃ sajjetvā "dānaṃ me passantūti nāgare pakkosi. Nāgarā āgantvā rañño dānaṃ disvā punadivase satthāraṃ nimantetvā dānaṃ sajjetvā "amhākaṃ dānaṃ devo passatūti rañño pahiṇiṃsu. Rājā gantvā tesaṃ dānaṃ disvā "imehi mama dānato uttaritaraṃ kataṃ, puna dānaṃ karissāmīti punadivasepi dānaṃ sajjesi. Nāgarāpi taṃ disvā punadivase sajjayiṃsūti. Evaṃ neva rājā nāgare parājetuṃ sakkoti, na nāgarā rājānaṃ. Atha chaṭṭhe vāre nāgarā sataguṇaṃ sahassaguṇaṃ vaḍḍhetvā, yathā na sakkā hoti "idaṃ nāma imesaṃ dāne Natthīti vattuṃ, evaṃ dānaṃ sajjayiṃsu. Rājā taṃ disvā "sacāhaṃ imesaṃ dānato uttaritaraṃ kātuṃ na sakkhissāmi, kiṃ me jīvitenāti upāyaṃ cintento nipajji. Atha naṃ mallikā devī upasaṅkamitvā "kasmā mahārāja evaṃ nipannosi, kena te indriyāni kilantāni viyāti pucchi. Rājā āha "nadāni tvaṃ devi jānāsīti. "na jānāmi devāti. So tassā tamatthaṃ ārocesi. Atha naṃ mallikā āha "deva mā cintayi, kahaṃ tayā paṭhavissaro rājā nāgarehi parājiyamāno diṭṭhapubbo vā sutapubbo vā, ahante dānaṃ saṃvidahissāmīti. Itissa sā asadisadānaṃ saṃvidahitukāmatāya evaṃ vatvā "mahārāja sālakalyāṇipadarehi pañcannaṃ bhikkhusatānaṃ antoāvaṭṭe nisīdanamaṇḍapaṃ kārehi, sesā bahiāvaṭṭe nisīdissanti; pañca setacchattasatāni kārehi, tāni gahetvā pañcasatā hatthī pañcannaṃ bhikkhusatānaṃ matthake dhārayamānā ṭhassanti, aṭṭha vā dasa vā rattasuvaṇṇanāvāyo kārehi, tā maṇḍapamajjhe bhavissanti, dvinnaṃ dvinnaṃ bhikkhūnaṃ antare ekekā khattiyadhītā nisīditvā gandhe piṃsissati, ekekā khattiyadhītā vījaniṃ ādāya dve dve bhikkhū vījayamānā ṭhassati, sesā khattiyadhītaro piṭṭhapiṭṭhe gandhe āharitvā suvaṇṇanāvāsu pakkhipissanti, tāsu ekaccā khattiyadhītaro nīluppalakalāpe gahetvā suvaṇṇanāvāsu pakkhittagandhe āloḷetvā vāsaṃ gāhāpessanti; nāgarānaṃ hi neva

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๓๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. โลกวรรค”