2. Yamakappāṭihāriyavatthu. (149)

"ye jhānappasutā dhīrāti imaṃ dhammadesanaṃ satthā saṅkassanagaradvāre bahū devamanusse ārabbha kathesi.

Desanā pana rājagahe samuṭṭhitā. Ekasmiṃ hi samaye rājagahaseṭṭhī parissayamocanatthañceva pamādena khalitāni ābharaṇādīni rakkhaṇatthañca jālakaraṇḍakaṃ parikkhipāpetvā gaṅgāya udakakīḷaṃ kīḷi. Atheko rattacandanarukkho gaṅgāya uparitīre jāto gaṅgodakena dhotamūlo patitvā tattha tattha pāsāṇesu sambhañjamāno vippakiri. Tato ekā ghaṭappamāṇā ghaṭikā pāsāṇehi ghaṃsiyamānā udakaūmīhi pothiyamānā maṭṭhā hutvā anupubbena vuyhamānā sevālapariyonaddhā āgantvā tassa jāle laggi. Seṭṭhī "kimetanti vatvā "rukkhaghaṭikāti sutvā taṃ āharāpetvā "kinnāmetanti upadhāraṇatthaṃ vāsikaṇṇena tacchāpesi. Tāvadeva alattakavaṇṇaṃ rattacandanaṃ paññāyi. Seṭṭhī pana neva sammādiṭṭhi, na micchādiṭṭhi, majjhattadhātuko; so cintesi "mayhaṃ gehe rattacandanaṃ bahu, kinnu kho iminā karomīti. Athassa etadahosi "imasmiṃ loke `mayaṃ arahantoti vattāro bahū, ahaṃ ekaṃ arahantaṃpi na jānāmi; gehe bhamaṃ yojetvā pattaṃ likhāpetvā sikkāya ṭhapetvā veḷuparamparāya saṭṭhihatthamatte ākāse olambāpetvā `sace arahā atthi, ākāsenāgantvā imaṃ gaṇhātūti vakkhāmi; yo taṃ gahessati, taṃ saputtadāro saraṇaṃ Gamissāmīti. So cintitaniyāmeneva pattaṃ likhāpetvā veḷuparamparāya ussāpetvā "yo imasmiṃ loke arahā, so ākāsenāgantvā imaṃ pattaṃ gaṇhātūti āha.