"kiccho manussappaṭilābhoti imaṃ dhammadesanaṃ satthā bārāṇasiṃ upanissāya sattasirīsarukkhamūle viharanto erakapattaṃ nāgarājaṃ ārabbha kathesi.

So kira pubbe kassapabuddhasāsane daharabhikkhu hutvā gaṅgāya nāvaṃ abhiruyha gacchanto ekasmiṃ erakagumbe erakapattaṃ gahetvā nāvāya vegasā gacchamānāyapi na muñci. Erakapattaṃ chijjitvā gataṃ. So "appamattakaṃ etanti āpattiṃ adesetvā vīsativassasahassāni araññe samaṇadhammaṃ katvāpi maraṇakāle erakapattena gīvāyaṃ gahito

Viya āpattiṃ desetukāmopi aññaṃ bhikkhuṃ apassanto "aparisuddhaṃ me sīlanti uppannavippaṭisāro tato cavitvā ekadoṇikanāvappamāṇo nāgarājā hutvā nibbatti. "erakapattotvevassa nāmaṃ ahosi. So nibbattakkhaṇeyeva attabhāvaṃ oloketvā "ettakaṃ nāma kālaṃ samaṇadhammaṃ katvā ahetukayoniyaṃ maṇḍūkabhakkhaṭṭhāne nibbattomhīti vippaṭisārī ahosi. So aparabhāge ekaṃ dhītaraṃ labhitvā majjhe gaṅgāya udakapiṭṭhe mahantaṃ phaṇaṃ ukkhipitvā dhītaraṃ tasmiṃ ṭhapetvā naccāpetvā gāyāpesi. Evaṃ kirassa ahosi "addhā ahaṃ iminā upāyena buddhe uppanne tassa uppannabhāvaṃ suṇissāmi; yo me gītassa paṭigītaṃ āharati, tassa mahantena nāgavibhavena saddhiṃ dhītaraṃ dassāmīti, anvaḍḍhamāsaṃ uposathadivase taṃ dhītaraṃ phaṇe ṭhapesi. Sā tattha ṭhitā naccantī

"kiṃsu adhipatī rājā kiṃsu rājā rajassiro,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๓๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. พุทธวรรค”