9. Kassapadasabalassasuvaṇṇacetiyavatthu. (156)

"pūjāraheti imaṃ dhammadesanaṃ satthā cārikaṃ caramāno kassapadasabalassa suvaṇṇacetiyaṃ ārabbha kathesi.

Tathāgato [1]- sāvatthito nikkhamitvā anupubbena bārāṇasiṃ gacchanto antarāmagge todeyyagāmassa samīpe mahābhikkhusaṅghaparivāro aññataraṃ devaṭṭhānaṃ sampāpuṇi. Tatra nisinno sugato dhammabhaṇḍāgārikaṃ pesetvā avidūre kasikammaṃ karontaṃ brāhmaṇaṃ pakkosāpesi. So brāhmaṇo āgantvā tathāgataṃ anabhivanditvā tameva devaṭṭhānaṃ vanditvā aṭṭhāsi. Sugatopi "imaṃ padesaṃ kinti maññasi brāhmaṇāti āha. "amhākaṃ paveṇiyā āgatacetiyaṭṭhānanti vandāmi bho gotamāti. "imaṃ ṭhānaṃ vandantena tayā sādhu kataṃ brāhmaṇāti sugato taṃ sampahaṃsesi. Taṃ sutvā bhikkhū "kena nu kho kāraṇena bhagavā evaṃ sampahaṃsesīti saṃsayaṃ sañjanesuṃ. Tato tathāgato tesaṃ saṃsayamapanetuṃ majjhimanikāye ghaṭīkārasuttantaṃ vatvā iddhānubhāvena kassapadasabalassa yojanubbedhaṃ kanakacetiyaṃ aparañca kanakacetiyaṃ ākāse nimminitvā mahājanaṃ dassetvā "brāhmaṇa evaṃvidhānaṃ pūjārahānaṃ pūjā yuttatarāvāti vatvā mahāparinibbānasutte dassitanayeneva buddhādike cattāro pūjārahe pakāsetvā sarīracetiyaṃ uddissacetiyaṃ paribhogacetiyanti tīṇi cetiyāni

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๓๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. พุทธวรรค”