Ekadivasaṃ hi satthā pañcasatānaṃ kumārikānaṃ sotāpatti- maggassa upanissayaṃ disvā taṃ gāmaṃ upanissāya vihāsi. Tāpi kumārikāyo ekasmiṃ nakkhattadivase nadiṃ gantvā nahāyitvā alaṅkatappaṭiyattā gāmābhimukhiyo pāyiṃsu. Satthāpi taṃ gāmaṃ pavisitvā piṇḍāya cari. Māro sakalagāmavāsīnaṃ sarīre adhimuccitvā, yathā satthā kaṭacchubhikkhāmattaṃpi na labhati, evaṃ katvā yathādhotena pattena nikkhamantaṃ satthāraṃ gāmadvāre ṭhatvā āha "api samaṇa piṇḍaṃ alabhitthāti. "kiṃ pana tvaṃ pāpima tathā akāsi, yathā ahaṃ piṇḍaṃ na labheyyanti. "tenahi bhante puna pavisathāti. Evaṃ kirassa ahosi "sace puna pavisati, sabbesaṃ sarīre adhimuccitvā imassa purato pāṇiṃ paharitvā hasanakeḷiṃ karissāmīti. Tasmiṃ khaṇe tā kumārikāyo gāmadvāraṃ patvā satthāraṃ disvā vanditvā

Ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Māropi satthāraṃ āha "api bhante piṇḍaṃ alabhamānā jighacchādukkhena pīḷitatthāti. Satthā "ajja mayaṃ pāpima kiñci alabhitvāpi ābhassaradevaloke brahmāno viya pītisukheneva vītināmessāmāti vatvā imaṃ gāthamāha

"susukhaṃ vata jīvāma, yesanno natthi kiñcanaṃ,

pītibhakkhā bhavissāma devā ābhassarā yathāti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๔๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๕. สุขวรรค”