Sāvatthiyaṃ kira ekasmiṃ kule mātāpitūnaṃ ekaputtakova ahosi piyo manāPo. So ekadivasaṃ gehe nimantitānaṃ bhikkhūnaṃ anumodanaṃ karontānaṃ dhammakathaṃ sutvā pabbajitukāmo hutvā mātāpitaro pabbajjaṃ yāci. Te nānujāniṃsu. Athassa etadahosi "ahaṃ mātāpitūnaṃ apassantānaṃyeva bahi gantvā pabbajissāmīti. Athassa pitā bahi nikkhamanto "imaṃ rakkheyyāsīti mātaraṃ paṭicchāpesi, mātā bahi nikkhamantī pitaraṃ paṭicchāpesi. Athassekadivasaṃ pitari bahi gate mātā "puttaṃ rakkhissāmīti ekaṃ dvārabāhaṃ nissāya ekaṃ pādehi uppīḷetvā chamāyaṃ nisinnā suttaṃ kantati. So "imaṃ vañcetvā gamissāmīti cintetvā "amma thokaṃ tāva apehi, sarīravalañjaṃ karissāmīti vatvā tāya pāde sammiñjite, nikkhamitvā vegena vihāraṃ gantvā bhikkhū upasaṅkamitvā "pabbājetha maṃ bhanteti yācitvā tesaṃ santike pabbaji. Athassa pitā āgantvā mātaraṃ pucchi "kahaṃ me puttoti. "sāmi idāni imasmiṃ padese Ahosīti. So "kahaṃ nu kho me puttoti olokento taṃ adisvā "vihāraṃ gato bhavissatīti vihāraṃ gantvā puttaṃ pabbajitaṃ disvā kanditvā roditvā "tāta kiṃ maṃ nāsesīti vatvā "mama putte pabbajite ahaṃ idāni gehe kiṃ karissāmīti sayaṃpi bhikkhūnaṃ santike pabbaji. Athassa mātā "kiṃ nu kho me putto ca pati ca cirāyanti, kacci vihāraṃ gantvā pabbajitāti te olokentī vihāraṃ gantvā ubhopi pabbajite disvā "imesaṃ pabbajitakāle mama gehena ko atthoti sayaṃpi bhikkhunūpassayaṃ gantvā pabbaji. Te pabbajitvāpi vinā bhavituṃ na sakkonti, vihārepi bhikkhunūpassayepi ekato va nisīditvā sallapantā divasaṃ vītināmenti. Tena bhikkhūpi bhikkhuniyopi ubbāḷhā honti. Athekadivasaṃ bhikkhū nesaṃ kiriyaṃ satthu ārocesuṃ. Satthā te pakkosāpetvā "saccaṃ kira tumhe evaṃ karothāti pucchitvā, "saccanti vutte, "kasmā evaṃ karotha? na hi esa pabbajitānaṃ yogoti. "bhante vinā bhavituṃ na sakkomāti. "pabbajitakālato paṭṭhāya evaṃ karaṇaṃ nāma na yuttaṃ, piyānaṃ hi adassanaṃ appiyānañca dassanaṃ dukkhameva; tasmā sattesu ceva saṅkhāresu ca kañci piyaṃ vā appiyaṃ vā kātuṃ na vaṭṭatīti vatvā imā gāthā abhāsi

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๔๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๖. ปิยวรรค”