"pemato jāyateti imaṃ dhammadesanaṃ satthā jetavane viharanto visākhaṃ upāsikaṃ ārabbha kathesi.

Sā kira puttassa dhītaraṃ sudattiṃ nāma kumārikaṃ attano ṭhāne ṭhapetvā gehe bhikkhusaṅghassa veyyāvaccaṃ kāresi. Sā aparena samayena kālamakāsi. Sā tassā sarīranikkhepaṃ kāretvā sokaṃ sandhāretuṃ asakkontī dukkhinī dummanā satthu santikaṃ gantvā vanditvā ekamantaṃ nisīdi. Atha naṃ satthā "kiṃ nu kho tvaṃ visākhe dukkhinī dummanā assumukhā rodamānā nisinnāsīti

Āha. Sā tamatthaṃ ārocetvā "piyā me bhante sā kumārikā vattasampannā, idāni tathārūpaṃ na passāmīti āha. "kittakā pana visākhe sāvatthiyaṃ manussāti. "bhante tumhehiyeva me kathitaṃ `sāvatthiyaṃ satta janakoṭiyoti. "sace panāyaṃ ettako jano tava nattāya sadiso bhaveyya, iccheyyāsi nanti. "āma bhanteti. "katī pana janā sāvatthiyaṃ devasikaṃ kālaṃ karontīti. "bahū bhanteti. "nanu evaṃ sante tava socanakālo na bhaveyya, rattindivaṃ rodantīyeva vicareyyāsīti. "hotu bhante, ñātaṃ mayāti. Atha naṃ satthā "tenahi mā soci, soko vā bhayaṃ vā pemato jāyatīti vatvā imaṃ gāthamāha

"pemato jāyate soko, pemato jāyate bhayaṃ;