4. Licchavivatthu. (168)

"ratiyā jāyateti imaṃ dhammadesanaṃ satthā vesāliṃ nissāya kūṭāgārasālāyaṃ viharanto licchavī ārabbha kathesi.

Te kira ekasmiṃ chaṇadivase aññamaññaṃ asadisehi alaṅkārehi alaṅkatā uyyānagamanatthāya nagarā nikkhamiṃsu. Satthā piṇḍāya pavisanto te disvā bhikkhū āmantesi "passatha bhikkhave licchavino, yehi devā tāvatiṃsā na diṭṭhapubbā, te ime olokentūti vatvā nagaraṃ pāvisi. Tepi uyyānaṃ gacchantā ekaṃ nagarasobhiniṃ itthiṃ ādāya gantvā taṃ nissāya issābhibhūtā aññamaññaṃ paharitvā lohitaṃ nadiṃ viya pavattayiṃsu. Atha ne mañcehi ādāya ukkhipitvā āgamiṃsu. Satthāpi katabhattakicco nagarā nikkhami. Bhikkhū licchavino tathā nīyamāne disvā satthāraṃ āhaṃsu "bhante licchavirājāno pātova alaṅkatappaṭiyattā devā viya nagarā nikkhamitvā idāni ekaṃ itthiṃ nissāya imaṃ byasanaṃ pattāti. Satthā "bhikkhave soko vā bhayaṃ vā uppajjamānaṃ ratiṃ nissāya uppajjatiyevāti vatvā imaṃ gāthamāha

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๔๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๖. ปิยวรรค”