------

5. Anitthigandhakumāravatthu. (169)

"kāmato jāyateti imaṃ dhammadesanaṃ satthā jetavane viharanto anitthigandhakumāraṃ ārabbha kathesi.

So kira brahmalokā cutasatto sāvatthiyaṃ mahābhogakule nibbatto jātadivasato paṭṭhāya itthīsamīpaṃ upagantuṃ na icchati, itthiyā gayhamāno rodati, vatthacumbitakena naṃ gahetvā thaññaṃ pāyeti. So vayappatto mātāpitūhi "tāta āvāhante karissāmāti vutte, "na me itthiyā atthoti paṭikkhipitvā punappunaṃ yāciyamāno pañcasate suvaṇṇakāre pakkosāpetvā rattasuvaṇṇassa nikkhasahassaṃ dāpetvā ativiya pāsādikaṃ ghanakoṭṭimaṃ itthīrūpaṃ kāretvā, puna mātāpitūhi "tāta tayi āvāhaṃ akaronte kulavaṃso nappatiṭṭhahissati, kumārikante ānessāmāti vutte, "tenahi sace me evarūpaṃ kumārikaṃ ānessatha, karissāmi vo vacananti taṃ suvaṇṇarūpakaṃ dassesi. Athassa mātāpitaro abhiññāte brāhmaṇe pakkosāpetvā "amhākaṃ putto mahāpuñño, avassaṃ iminā saddhiṃ katapuññā kumārikā bhavissati; gacchatha, imaṃ suvaṇṇarūpakaṃ gahetvā evarūpaṃ kumārikaṃ āharathāti pahiṇiṃsu. Te "sādhūti cārikaṃ carantā maddaraṭṭhe sāgalanagaraṃ gatā.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๔๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๖. ปิยวรรค”