"saccaṃ bhaṇe, na kujjheyya, dajjā appaṃpi yācito,

etehi tīhi ṭhānehi gacche devāna santiketi.

Tattha "saccaṃ bhaṇeti: saccaṃ dīpeyya vohareyya, sacce patiṭṭhaheyyāti attho. Na kujjheyyāti: parassa na kujjheyya. Yācitoti: yācakā nāma sīlavanto pabbajitā. Te hi kiñcāpi "dethāti ayācitvāva gharadvāre tiṭṭhanti, atthato pana yācantiyeva nāma; evaṃ sīlavantehi yācito appasmiṃpi deyyadhamme vijjamāne Appamattakampi dadeyya. Etehi tīhīti: etesu ekenāpi kāraṇena devalokaṃ gaccheyyāti attho.

Desanāvasāne bahū sotāpattiphalādīni pāpuṇiṃsūti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๔๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๗. โกธวรรค”