khīṇā bhavanetti, natthidāni punabbhavo"ti.

Pañca nāma kintipañhavaṇṇanā

evaṃ imināpi tu pañhābyākaraṇena āraddhacitto satthā purimanayeneva uttariṃ pañhaṃ pucchati "pañca nāma kin"ti. Thero pañcāti paccanubhāsitvā "pañcupādānakkhandhā"ti vissajjeti. Tattha pañcāti gaṇanaparicchedo. Upādānajanitā upādānajanakā vā khandhā upādānakkhandhā, yaṃkiñci rūpaṃ vedanā saññā saṅkhārā viññāṇañca sāsavā upādāniyā ca, etesametaṃ adhivacanaṃ. Pubbanayeneva cettha "pañcupādānakkhandhā"ti vuttaṃ, na aññesaṃ pañcannamabhāvato. Yathāha:-

"pañcasu bhikkhave dhammesu bhikkhu sammā nibbindamāno .pe.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สามเณรปัญหา”