Satthā "cakkhubhūtā vata bhikkhave mama sāvakā viharantīti vatvā "ahampetaṃ sattaṃ bodhimaṇḍeyeva addasaṃ, `ye pana me na saddaheyyuṃ, tesaṃ ahitāya assāti paresaṃ anukampāya na kathesiṃ, idāni [1]- moggallānaṃ sakkhiṃ labhitvā kathemi, saccaṃ bhikkhave moggallāno āhāti. Taṃ sutvā bhikkhū satthāraṃ pucchiṃsu "kiṃ pana bhante tassa pubbakammanti. Satthā "tenahi bhikkhave suṇāthāti atītaṃ āharitvā tassa pubbakammaṃ kathesi:

kassapabuddhakāle kirekasmiṃ gāmakāvāse dve therā samaggavāsaṃ vasiṃsu. Tesu eko saṭṭhivasso, eko ekūnasaṭṭhivasso. So itarassa pattacīvaramādāya vicari, sāmaṇero viya sabbaṃ vattapaṭivattaṃ akāsi. Tesaṃ ekamātukucchiyaṃ vutthabhātīnaṃ viya samaggavāsaṃ vasantānaṃ vasanaṭṭhānaṃ eko dhammakathiko āgami. Tadā ca dhammassavanadivaso hoti. Therā taṃ saṅgaṇhitvā "dhammakathaṃ no kathehi sappurisāti āhaṃsu. So dhammakathaṃ kathesi. Therā "dhammakathiko no laddhoti tuṭṭhacittā punadivase tamādāya dhuragāmaṃ piṇḍāya pavisitvā tattha katabhattakiccā "āvuso hiyyo ṭhitaṭṭhānato thokaṃ dhammakathaṃ kathehīti manussānaṃ dhammaṃ kathāpesuṃ. Manussā dhammakathaṃ sutvā punadivasatthāyapi nimantayiṃsu. Evaṃ samantā bhikkhācāragāmesu dve dve divase tamādāya piṇḍāya cariṃsu. Dhammakathiko cintesi "ime dve atimudukā, mayā ubhopete

@3. Ma. kathitaṭṭhānato va. Palāpetvā imasmiṃ vihāre vasituṃ vaṭṭatīti. So sāyaṃ therupaṭṭhānaṃ gantvā bhikkhūnaṃ uṭṭhāya gatakāle nivattitvā mahātheraṃ upasaṅkamitvā "bhante kiñci vattabbaṃ atthīti vatvā, "kathehi āvusoti vutte, thokaṃ cintetvā "bhante kathā nāma mahāsāvajjāti vatvā akathetvāva pakkāmi. Anutherassāpi santikaṃ gantvā tatheva akāsi. So dutiyadivase tatheva katvā, tatiyadivase tesaṃ ativiya kotuhale uppanne, mahātheraṃ upasaṅkamitvā "bhante kiñci vattabbaṃ atthi, tumhākaṃ pana santike vattuṃ na visahāmīti vatvā, therena "hotu āvuso, kathehīti nippīḷito āha "kiṃ pana bhante anuthero tumhehi saddhiṃ visabhāgoti. "sappurisa kiṃ nāmetaṃ kathesi, mayaṃ ekamātukucchiyaṃ vutthaputtā viya, amhesu ekena laddhaṃ itarenāpi laddhameva hoti, mayā etassa ettakaṃ kālaṃ aguṇo diṭṭhapubbo natthīti. "evaṃ bhanteti. "āma āvusoti. "bhante maṃ anuthero evamāha `sappurisa tvaṃ kulaputto, `ayaṃ mahāthero lajjī pesaloti etena saddhiṃ sambhogaṃ karonto upaparikkhitvā kareyyāsīti, evamesa maṃ āgatadivasato paṭṭhāya vadetīti. Mahāthero taṃ sutvāva kuddhamānaso daṇḍābhihataṃ kulālabhājanaṃ viya bhijji. Itaropi uṭṭhāya anutherassa santikaṃ gantvā tatheva avoca. Sopi tatheva bhijji. Tesu kiñcāpi ettakaṃ kālaṃ ekopi visuṃ piṇḍāya paviṭṭhapubbo nāma natthi, punadivase pana visuṃ piṇḍāya pavisitvā, anuthero puretaraṃ āgantvā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๕๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๐. มรรควรรค”