Dutiyadivase bhikkhū piṇḍapātapaṭikkantā sāyaṇhasamaye dhammasabhāyaṃ sannisinnā kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ "aho buddhānaṃ ānubhāvo, aho satthari devamanussānaṃ pasādo; gaṅgāya nāma orato ca pārato ca aṭṭhayojanamagge buddhagatena pasādena rājūhi samatalaṃ Bhūmiṃ katvā vālukā okiritvā jannumattena odhinā nānāvaṇṇāni pupphāni santhatāni, gaṅgāya udakaṃ nāgānubhāvena pañcavaṇṇehi padumehi sañchannaṃ, yāva akaniṭṭhabhavanā chattātichattāni ussāpitāni, sakalacakkavāḷagabbhaṃ ekālaṅkāraṃ ekussavaṃ viya ca jātanti. Satthā āgantvā "kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā, "imāya nāmāti vutte, "na bhikkhave esa pūjāsakkāro mayhaṃ buddhānubhāvena nibbatto, na nāgadevabrahmānubhāvena, atīte pana appamattakapariccāgānubhāvena nibbattoti vatvā bhikkhūhi yācito tamatthaṃ pakāsetukāmo atītaṃ āhari:

"atīte takkasilāyaṃ saṅkho nāma brāhmaṇo ahosi. Tassa putto susimo nāma māṇavo soḷasavassuddesiko. So ekadivasaṃ pitaraṃ upasaṅkamitvā "icchāmahaṃ tāta bārāṇasiṃ gantvā mante sajjhāyitunti. Atha naṃ pitā āha "tenahi tāta asuko nāma brāhmaṇo mama sahāyako, tassa santikaṃ gantvā adhiyassūti. So "sādhūti paṭisuṇitvā anupubbena bārāṇasiṃ patvā taṃ brāhmaṇaṃ upasaṅkamitvā pitarā pahitabhāvaṃ ācikkhi. Atha naṃ so "sahāyakassa me puttoti sampaṭicchitvā paṭippassaddhadarathaṃ bhaddakena divasena mante vācetuṃ ārabhi. So lahuñca gaṇhanto bahuñca gaṇhanto gahitaggahitañca suvaṇṇabhājane pakkhittasīhatelamiva avinassamānaṃ dhārento na cirasseva ācariyassa mukhato uggaṇhitabbaṃ sabbaṃ uggaṇhitvā sajjhāyaṃ karonto attano uggahitasippassa Ādimajjhameva passati, no pariyosānaṃ. So ācariyaṃ upasaṅkamitvā "ahaṃ imassa sippassa ādimajjhameva passāmi, no pariyosānanti vatvā, ācariyena "ahaṃpi tāta na passāmīti vutte, "atha ko ācariya pariyosānaṃ jānātīti pucchitvā, "ime tāta isayo isipatane viharanti, te jāneyyuṃ, tesaṃ santikaṃ upasaṅkamitvā pucchassūti ācariyena vutte, paccekabuddhe upasaṅkamitvā pucchi "tumhe kira pariyosānaṃ jānāthāti. "āma jānāmāti. "tenahi me ācikkhathāti.. "mayaṃ apabbajitassa na ācikkhāma; sace te pariyosānenattho, pabbajassūti. So "sādhūti sampaṭicchitvā tesaṃ santike pabbaji. Athassa te "idaṃ tāva sikkhassūti vatvā "evaṃ te nivāsetabbaṃ, evaṃ pārupitabbantiādinā nayena abhisamācārikavattaṃ ācikkhiṃsu. So tattha sikkhanto upanissayasampannattā na cirasseva paccekasambodhiṃ abhisambujjhitvā sakalabārāṇasīnagare gaganatale puṇṇacando viya pākaṭo lābhaggayasaggappatto ahosi. So appāyukasaṃvattanikassa kammassa katattā na cirasseva parinibbāyi. Athassa paccekabuddhā ca mahājano ca sarīrakiccaṃ katvā dhātuyo gahetvā nagaradvāre thūpaṃ patiṭṭhāpesuṃ. Saṅkhopi brāhmaṇo "putto me ciraṃ gato, pavattimassa jānissāmīti taṃ daṭṭhukāmo takkasilato nikkhamitvā anupubbena bārāṇasiṃ patvā mahājanakāyaṃ sannipatitaṃ disvā "addhā imesu ekopi me puttassa pavattiṃ jānissatīti upasaṅkamitvā pucchi "susimo nāma māṇavo idhāgami, api nu Tassa pavattiṃ jānāthāti. "āma brāhmaṇa jānāma, asukassa nāma brāhmaṇassa santike tayo vede sajjhāyitvā pabbajitvā paccekabodhiṃ sacchikatvā parinibbāyi, ayamassa thūpo patiṭṭhāpitoti. So bhūmiṃ hatthena paharitvā roditvā kanditvā cetiyaṅgaṇaṃ gantvā tiṇāni uddharitvā uttarasāṭakena vālukaṃ āharitvā cetiyaṅgaṇe ākiritvā kamaṇḍalūdakena paripphositvā vanapupphehi pūjaṃ katvā sāṭakena patākaṃ āropetvā thūpassa upari attano chattaṃ bandhitvā pakkāmi.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๖๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๑. ปกิณณกวรรค”