Satthā idaṃ atītaṃ āharitvā "tadā bhikkhave ahaṃ saṅkho brāhmaṇo ahosiṃ, mayā susimassa paccekabuddhassa cetiyaṅgaṇe tiṇāni uddhaṭāni, tassa me kammassa nissandena aṭṭhayojanamaggaṃ vihatakhāṇukaṇṭakaṃ katvā suddhaṃ samatalaṃ kariṃsu; mayā tattha vālukā okiṇṇā, tassa me nissandena aṭṭhayojanamagge vālukaṃ okiriṃsu; mayā tattha vanakusumehi pūjā katā, tassa me nissandena aṭṭhayojana- magge nānāvaṇṇāni pupphāni okiṇṇāni, ekayojanaṭṭhāne gaṅgāya udakaṃ pañcavaṇṇehi padumehi sañchannaṃ: mayā tattha kamaṇḍalūdakena bhūmi paripphositā, tassa me nissandena vesāliyaṃ pokkharavassaṃ vassi; mayā tattha patākā āropitā chattañca baddhaṃ, tassa me nissandena yāva akaniṭṭhabhavanā dhajapatākacchattātichattādīhi sakalacakkavāḷagabbhaṃ ekussavaṃ viya jātaṃ; iti kho bhikkhave esa

Pūjāsakkāro mayhaṃ neva buddhānubhāvena nibbatto, na nāga- devabrahmānubhāvena, atīte pana appamattakapariccāgānubhāvenāti vatvā dhammaṃ desento imaṃ gāthamāha

"mattāsukhapariccāgā passe ce vipulaṃ sukhaṃ,

caje mattāsukhaṃ dhīro sampassaṃ vipulaṃ sukhanti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๖๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๑. ปกิณณกวรรค”