Maṅgaladivasādīsu panassā sassuro acelakānaṃ sakkāraṃ karonto "āgantvā amhākaṃ samaṇe vandatūti pesesi. Sā lajjāya nagge passituṃ asakkontī gantuṃ na icchati. So punappunaṃ pesetvāpi tāya paṭikkhitto kujjhitvā "nīharatha nanti āha. Sā "na sakkā mama akāraṇena dosaṃ āropetunti kuṭumbike pakkosāpetvā tamatthaṃ Ārocesi. Te tassā niddosabhāvaṃ ñatvā seṭṭhiṃ saññāpesuṃ. So "ayaṃ mama samaṇe `ahirikāti na vandatīti bhariyāya ārocesi. Sā "kīdisā nu kho imissā samaṇā, ativiya ne pasaṃsatīti taṃ pakkosāpetvā āha

"kīdisā samaṇā tuyhaṃ bāḷhaṃ kho ne pasaṃsasi.

Kiṃsīlā kiṃsamācārā taṃ me akkhāhi pucchitāti.

Athassā subhaddā buddhānañceva buddhasāvakānañca guṇe pakāsentī

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๖๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๑. ปกิณณกวรรค”