Ekasmiṃ hi divase bhikkhū niggaṇṭhe disvā kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ "āvuso sabbaso appaṭicchannehi acelakehi ime niggaṇṭhā varatarā, ye ekaṃ purimapassaṃpi tāva paṭicchādenti, sahirikā maññe eteti. Taṃ sutvā niggaṇṭhā "na mayaṃ etena kāraṇena paṭicchādema, `paṃsurajādayo pana puggalāeva jīvitindriyappaṭibaddhā; evamete no bhikkhābhājanesu mā patiṃsūti iminā kāraṇena paṭicchādemāti vatvā tehi saddhiṃ vādappaṭivādavasena bahuṃ kathaṃ kariṃsu. Bhikkhū satthāraṃ

Upasaṅkamitvā nisinnakāle taṃ pavattiṃ ārocesuṃ. Satthā "bhikkhave alajjitabbe lajjitvā lajjitabbe alajjamānā nāma duggatiparāyanāva hontīti vatvā dhammaṃ desento imā gāthā abhāsi

"alajjitāye lajjanti lajjitāye na lajjare

micchādiṭṭhisamādānā sattā gacchanti duggatiṃ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๖๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๒. นิรยวรรค”