Athekadivasaṃ jeṭṭhaputto, maṅgale paccupaṭṭhite, pitaraṃ āha "tāta kassa maṅgalaṃ demāti. "nāhaṃ aññaṃ jānāmi, nanu samaṇo gotamo mayhaṃ sahāyoti. "tenahi naṃ svātanāya pañcahi bhikkhusatehi saddhiṃ nimantethāti. Brāhmaṇo tathā akāsi. Satthā punadivase saparivāro tassa gehaṃ agamāsi. So haritupalitte sabbālaṅkārapaṭimaṇḍite gehe buddhappamukhaṃ bhikkhusaṅghaṃ nisīdāpetvā appodakamadhupāyāsena ceva paṇītena ca khādanīyena [1]- parivisi. Antarābhattasmiṃyeva pana brāhmaṇassa cattāro puttā satthu santike nisīditvā āhaṃsu "bho gotama mayaṃ amhākaṃ pitaraṃ paṭijaggāma nappamajjāma, passathimassa attabhāvanti. Satthā "[2]- kalyāṇaṃ vo kataṃ, mātupituposanaṃ nāma porāṇakapaṇḍitānaṃ āciṇṇamevāti vatvā "tassa nāgassa

Vippavāsena viruḷhā sallakiyo ca kuṭajā cāti imaṃ ekādasanipāte mātuposakanāgajātakaṃ vitthārena kathetvā imaṃ gāthaṃ abhāsi

"dhanapālako nāma kuñjaro

kaṭukappabhedano dunnivārayo