Phalamicchaṃva vanasmiṃ vānaroti: yathā rukkhaphalaṃ icchanto vānaro vanasmiṃ dhāvati, tassa tassa rukkhassa sākhaṃ gaṇhāti, taṃ muñcitvā aññaṃ gaṇhāti, taṃpi muñcitvā aññaṃ gaṇhāti "sākhaṃ alabhitvā sannisinnoti vattabbataṃ nāpajjati; evameva taṇhāgatiko puggalo hurāhuraṃ dhāvanto "ārammaṇaṃ alabhitvā taṇhāya appavattaṃ pattoti vattabbataṃ nāpajjati.

Yanti: yaṃ puggalaṃ esā lāmakabhāvena jammī visāhāratāya visapupphatāya visaphalatāya visaparibhogatāya rūpādīsu visattatāya āsattatāya visattikāti saṅkhyaṃ gatā chadvārikataṇhā abhibhavati; yathā nāma vane punappunaṃ vassantena devena abhivuṭṭhaṃ vīraṇatiṇaṃ vaḍḍhati; evaṃ tassa puggalassa anto vaṭṭamūlakā sokā abhivaḍḍhantīti attho.

Duraccayanti: yo pana puggalo etaṃ vuttappakāraṃ atikkamituṃ pajahituṃ dukkaratāya duraccayaṃ taṇhaṃ sahati abhibhavati, tamhā puggalā vaṭṭamūlakā sokā papatanti; yathā nāma pokkhare padumapatte patitaṃ udakabindu na patiṭṭhāti, evaṃ na patiṭṭhahantīti attho.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”