Uggasenaseṭṭhiputtavatthu.

7. Cūḷadhanuggahapaṇḍitavatthu. (246)

"vitakkamathitassāti imaṃ dhammadesanaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ daharabhikkhuṃ ārabbha kathesi.

Eko kira daharabhikkhu salākagge attano salākaṃ gahetvā salākayāguṃ ādāya āsanasālaṃ gantvā pivati. Tattha udakaṃ alabhitvā udakatthāya ekaṃ gharaṃ agamāsi. Tatra taṃ ekā kumārikā disvāva uppannasinehā "bhante punapi pānīyena atthe sati, idheva āgaccheyyāthāti āha. So tato paṭṭhāya yadā pānīyaṃ na labhati, tadā tattheva gacchati. Sāpissa pattaṃ gahetvā pānīyaṃ deti. Evaṃ gacchante kāle, yāguṃpi datvā punekadivasaṃ tattheva nisīdāpetvā bhattaṃ adāsi. Santike cassa nisīditvā "bhante imasmiṃ gehe na kiñci natthi nāma, kevalaṃ mayaṃ vicāraṇakamanussameva na labhāmāti kathaṃ samuṭṭhāpesi. So katipāheneva tassā kathaṃ sutvā ukkaṇṭhi. Atha naṃ ekadivasaṃ āgantukā bhikkhū disvā "kasmā tvaṃ āvuso kīso uppaṇḍuppaṇḍukajātosīti pucchitvā, "ukkaṇṭhitosmi āvusoti vutte, ācariyupajjhāyānaṃ santikaṃ nayiṃsu. Tepi taṃ satthu santikaṃ netvā tamatthaṃ ārocesuṃ. Satthā "saccaṃ kira tvaṃ bhikkhu ukkaṇṭhitosīti pucchitvā, "saccanti vutte, "kasmā tvaṃ bhikkhu mādisassa āraddhaviriyassa buddhassa sāsane pabbajitvā `sotāpannoti vā `sakadāgāmīti vā attānaṃ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๔. ตัณหาวรรค”