11. Aputtakaseṭṭhivatthu. (250)

"hananti bhogā dummedhanti imaṃ dhammadesanaṃ satthā jetavane viharanto aputtakaseṭṭhiṃ nāma ārabbha kathesi.

Tassa kira kālakiriyaṃ sutvā rājā pasenadikosalo "aputtakaṃ sāpateyyaṃ kassa pāpuṇātīti pucchitvā "raññoti sutvā sattahi divasehi tassa gehato dhanaṃ rājakulaṃ abhiharāpetvā satthu santikaṃ upasaṅkamitvā, "handa kuto nu tvaṃ mahārāja āgacchasi divādivassāti vutte, "idha bhante sāvatthiyaṃ seṭṭhī gahapati kālakato, tamahaṃ aputtakaṃ sāpateyyaṃ rājantepuraṃ abhiharitvā āgacchāmīti āha. Sabbaṃ sutte āgatanayeneva veditabbaṃ. "so kira, suvaṇṇapāṭiyā nānaggarasabhojane upanīte, `evarūpaṃ nāma manussā bhuñjanti, kiṃ tumhe mayā saddhiṃ imasmiṃ gehe keliṃ karothāti bhojane upaṭṭhite, leḍḍudaṇḍādīhi paharitvā palāpetvā `idaṃ manussānaṃ bhojananti kāṇājakaṃ bilaṅgadutiyaṃ bhuñjati, vatthayānacchattesupi manāpesu upaṭṭhāpitesu, manusse leḍḍudaṇḍādīhi paharanto palāpetvā sāṇāni dhāreti, jajjararathakena yāti paṇṇacchattena dhāriyamānenāti evaṃ raññā ārocite, satthā tassa pubbakammaṃ kathesi:

bhūtapubbaṃ so mahārāja seṭṭhī gahapati tagarasikhiṃ nāma