"tava saddhañca sīlañca viditvāna janādhipa

vaṇṇaṃ añjanavaṇṇena kāliṅgasmiṃ vinimhaseti imaṃ tikanipāte jātakaṃ kathesi. Hatthimhi pana ānītepi, deve avassante, "so rājā kurudhammaṃ rakkhati, tenassa raṭṭhe devo vassatīti saññāya "yaṃ so kurudhammaṃ rakkhati, taṃ suvaṇṇapaṭṭe likhitvā ānethāti puna kāliṅgo brāhmaṇe ca amacce ca pesesi. Tesu gantvā yācantesu, rājānaṃ ādiṃ katvā sabbepi te attano attano sīlesu kiñci kukkuccamattaṃ katvā "aparisuddhaṃ no sīlanti paṭikkhipitvā "na ettāvatā sīlabhedo hotīti

Tehi punappunaṃ yācitā attano attano sīlāni kathayiṃsu. Kāliṅgo suvaṇṇapaṭṭe likhitvā ābhataṃ kurudhammaṃ disvā samādāya sādhukaṃ pūresi. Tassa raṭṭhe devo pāvassi, raṭṭhaṃ khemaṃ subhikkhaṃ ahosi.

Satthā imaṃ atītaṃ āharitvā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๗๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๕. ภิกขุวรรค”