Ācārakusaloti: sīlaṃpi ācāro vattappaṭivattaṃpi ācāro, tattha kusalo siyā, cheko bhaveyyāti attho.

Tato pāmojjabahuloti: tato paṭisanthāravuttito ca ācārakosallato ca uppannena dhammapāmojjena pāmojjabahulo hutvā tvaṃ sakalassāpi vaṭṭadukkhassa antaṃ karissasīti attho.

Evaṃ satthārā desitāsu imāsu gāthāsu ekamekissā gāthāya pariyosāne ekamekaṃ bhikkhusataṃ nisinnanisinnaṭṭhāneyeva saha paṭisambhidāhi arahattaṃ patvā vehāsaṃ abbhuggantvā, sabbepi te bhikkhū ākāseneva vīsayojanasatikaṃ kantāraṃ atikkamitvā tathāgatassa suvaṇṇavaṇṇaṃ sarīraṃ vaṇṇentā pāde vandiṃsūti.

Sambahulabhikkhuvatthu.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๘๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๕. ภิกขุวรรค”