Tassa kira hatthapādakukkuccannāma nāhosi, kāyavijambhanarahito santaattabhāvo ahosi. So kira sīhayoniyā āgato [thero]. Sīhā kira ekadivasaṃ gocaraṃ gahetvā rajatasuvaṇṇamaṇipavāḷaguhānaṃ aññataraṃ pavisitvā manosilāharitālacuṇṇesu sattāhaṃ nipajjitvā sattame divase uṭṭhāya nipannaṭṭhānaṃ oloketvā, sace naṅguṭṭhassa vā kaṇṇānaṃ vā pādānaṃ vā calitattā
Manosilāharitālacuṇṇānaṃ vippakiṇṇataṃ passanti, "na te idaṃ jātiyā vā gottassa vā paṭirūpanti puna sattāhaṃ nirāhārā nipajjanti; cuṇṇānaṃ pana vippakiṇṇabhāve asati "idaṃ te jātigottānaṃ anucchavikanti āsayā nikkhamitvā vijambhitvā disā anuviloketvā tikkhattuṃ sīhanādaṃ naditvā gocarāya pakkamanti: evarūpāya sīhayoniyā āgato ayaṃ bhikkhu. Tassa kāyasamācāraṃ disvā bhikkhū satthu ārocesuṃ "na no bhante santakāyattherasadiso bhikkhu diṭṭhapubbo, imassa hi nisinnaṭṭhāne hatthacalanaṃ vā pādacalanaṃ vā kāyavijambhitā vā natthīti. Taṃ sutvā satthā "bhikkhave bhikkhunā nāma santakāyattherena viya kāyādīhi upasanteneva bhavitabbanti vatvā imaṃ gāthamāha
"santakāyo santavāco santamano susamāhito
vantalokāmiso bhikkhu upasantoti vuccatīti.