"sāmaṇera sace atthi tava vikkamaporisaṃ,

abhinandāmi te vācaṃ, harassu pānīyaṃ mamāti.

So tikkhattuṃ nāgarājassa paṭiññaṃ gahetvā ākāse ṭhitakova dvādasayojanikaṃ brahmattabhāvaṃ māpetvā ākāsato oruyha nāgarājassa phaṇe akkamitvā adhomukhaṃ nippīḷesi. Tāvadeva balavatā purisena akkantaallacammaṃ viya, nāgarājassa phaṇe akkantamatte, obhijjitvā dabbimattā phaṇapūṭakā ahesuṃ. Nāgarājassa phaṇehi muttaṭṭhāne tālakkhandhappamāṇā udakavaṭṭiyo uggacchiṃsu. Sāmaṇero ākāseyeva pānīyavārakaṃ pūresi. Devasaṅgho sādhukāraṃ adāsi. Nāgarājā lajjitvā sāmaṇerassa kujjhi. Jayakusumavaṇṇānissa akkhīni ahesuṃ. So "ayaṃ maṃ devasaṅghaṃ sannipātetvā pānīyaṃ gahetvā lajjāpesi, etaṃ gahetvā mukhe hatthaṃ pakkhipitvā hadayamaṃsaṃ tassa maddāmi, pāde vā naṃ gahetvā paragaṅgāya khipāmīti vegena anubandhi. Anubandhantopi naṃ pāpuṇituṃ nāsakkhiyeva. Sāmaṇero āgantvā upajjhāyassa hatthe pānīyaṃ ṭhapetvā "pivatha bhanteti āha. Nāgarājāpi pacchato āgantavā "bhante anuruddha sāmaṇero mayā adinnameva pānīyaṃ gahetvā āgato, mā pivathāti āha. "evaṃ kira sāmaṇerāti. "pivatha bhante, iminā me dinnaṃ pānīyaṃ āhaṭanti. Thero "khīṇāsavasāmaṇerassa