"kinteti imaṃ dhammadesanaṃ satthā kūṭāgārasālāyaṃ viharanto ekaṃ vaggulivattaṃ kuhakabrāhmaṇaṃ ārabbha kathesi.

So kira vesālīnagaradvāre ekaṃ kukkudharukkhaṃ āruyha dvīhi pādehi sākhaṃ gaṇhitvā adhosiro olambanto "kapilānaṃ me sataṃ detha kahāpaṇe detha paricārikaṃ detha, no ce dassatha, ito patitvā maranto nagaraṃ anagaraṃ karissāmīti vadati. Tathāgatassāpi bhikkhusaṅghaparivutassa nagarapavisanakāle bhikkhū taṃ brāhmaṇaṃ disvā nikkhamanakālepi naṃ tatheva olambantaṃ passiṃsu. Nāgarāpi "ayaṃ pāto paṭṭhāya evaṃ olambanto patitvā [4]- nagaraṃ anagaraṃ kareyyāti

@3. Sī. avaṃsarīro. Yu. avaṃsiro. 4. Ma. etthantare marantoti atthi. Cintetvā nagaravināsabhītā "yaṃ so yācati, sabbaṃ demāti paṭissuṇitvā adaṃsu. So otaritvā sabbaṃ gahetvā agamāsi. Bhikkhū vihārūpacāre taṃ gāvī viya vicaritvā gacchantaṃ disvā sañjānitvā "laddhante brāhmaṇa yathāpatthitanti pucchitvā "āma laddhaṃ meti sutvā antovihāre tathāgatassa tamatthaṃ ārocesuṃ. Satthā "na bhikkhave idānevesa kuhakacoro, pubbepi kuhakacoroyeva ahosi; idāni panesa bālajanaṃ vañceti, tadā pana paṇḍite vañcetuṃ nāsakkhīti vatvā tehi yācito atītaṃ āhari: