So kira "samaṇo gotamo attano sāvake `brāhmaṇāti vadati, ahañcamhi brāhmaṇayoniyaṃ nibbatto, maṃpi kho evaṃ vattuṃ vaṭṭatīti satthāraṃ upasaṅkamitvā tamatthaṃ pucchi. Atha naṃ satthā "nāhaṃ brāhmaṇa brāhmaṇayoniyaṃ nibbattamatteneva Brāhmaṇaṃ vadāmi, yo pana akiñcano aggahaṇo [1]- tamahaṃ brāhmaṇaṃ vadāmīti vatvā imaṃ gāthamāha

"na cāhaṃ brāhmaṇaṃ brūmi yonijaṃ mattisambhavaṃ,

bhovādī nāma so hoti, sa ve hoti sakiñcano,

akiñcanaṃ anādānaṃ tamahaṃ brūmi brāhmaṇanti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๙๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”