"āsā yassāti imaṃ dhammadesanaṃ satthā jetavane viharanto sārīputtattheraṃ ārabbha kathesi.

So kira pañcabhikkhusataparivāro janapade ekaṃ vihāraṃ gantvā vassaṃ upagañchi. Manussā theraṃ disvā bahuṃ vassāvāsikaṃ paṭissuṇiṃsu. Thero pavāretvā, sabbasmiṃ vassāvāsike asampatteyeva, satthu santikaṃ gacchanto bhikkhū āha "daharānañceva sāmaṇerānañca manussehi vassāvāsike āhaṭe gahetvā peseyyātha, ṭhapetvā vā sāsanaṃ pahiṇeyyāthāti. Evañca pana vatvā satthu santikaṃ agamāsi. Bhikkhū kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ "ajjāpi maññe sārīputtattherassa taṇhā atthiyeva, tathā hi `manussehi vassāvāsike dinne, attano saddhivihārikānaṃ vassāvāsikaṃ peseyyātha, ṭhapetvā vā sāsanaṃ pahiṇeyyāthāti bhikkhūnaṃ vatvā āgatoti. Satthā āgantvā "kāya nuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā, "imāya nāmāti vutte, "na bhikkhave mama puttassa taṇhā atthi, `manussānaṃ pana puññato daharasāmaṇerānañca dhammikalābhato parihāni mā ahosīti tenevaṃ kathitanti vatvā imaṃ gāthamāha

"āsā yassa na vijjanti asmiṃ loke paramhi ca,

nirāsāsaṃ visaṃyuttaṃ tamahaṃ brūmi brāhmaṇanti.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๙๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”