Te yāvatāyukaṃ ṭhatvā tato cutā devaloke nibbattitvā ekaṃ buddhantaraṃ khepayiṃsu. Tesaṃ devalokaṃ gatakāleyeva vipassī sammāsambuddho loke uppajji. Tepi devalokato cavitvā bandhumatiyaṃ ekasmiṃ kulagehe jeṭṭho jeṭṭhova hutvā kaniṭṭho kaniṭṭhova hutvā paṭisandhiṃ gaṇhiṃsu. Tesu jeṭṭhassa "senoti nāmaṃ akaṃsu, kaniṭṭhassa "aparājitoti. Tesu vayappattakāle kuṭumbaṃ saṇṭhapetvā viharantesu "buddharatanaṃ loke uppannaṃ, dhammaratanaṃ, saṅgharatanaṃ, dānāni detha, puññāni karotha, [1]- ajja cātuddasī, ajja paṇṇarasī, uposathaṃ karotha, dhammaṃ suṇāthāti dhammaghosakassa bandhumatīnagare ghosanaṃ sutvā mahājanaṃ purebhattaṃ dānaṃ datvā pacchābhattaṃ dhammassavanāya gacchantaṃ disvā senakuṭumbiko "kahaṃ gacchathāti pucchitvā, "satthu santikaṃ dhammassavanāyāti vutte, "ahaṃpi gamissāmīti tehi saddhiṃyeva gantvā parisapariyante nisīdi. Satthā tassa ajjhāsayaṃ viditvā anupubbīkathaṃ kathesi.

So satthu dhammaṃ sutvā pabbajjāya ussāhajāto satthāraṃ pabbajjaṃ yāci. Atha naṃ satthā "atthi pana te apaloketabbā ñātakāti pucchi. "atthi bhanteti. "tenahi apaloketvā ehīti. So kaniṭṭhassa santikaṃ gantvā "yaṃ imasmiṃ kule sāpateyyaṃ, taṃ sabbaṃ tava hotūti āha. "tumhe pana sāmīti. "ahaṃ satthu santike pabbajissāmīti. "sāmi kiṃ vadetha, ahaṃ, mātari matāya, mātaraṃ viya, pitari mate, pitaraṃ viya tumhe alatthaṃ; idaṃ kulaṃ mahābhogaṃ, gehe ṭhiteneva sakkā puññāni kātuṃ, mā evaṃ karitthāti. "mayā satthu santike dhammo suto, na sakkā taṃ agāramajjhe ṭhitena pūretuṃ; pabbajissāmevāhaṃ, tvaṃ nivattāhīti. Evaṃ so kaniṭṭhaṃ nivattāpetvā satthu santike pabbajitvā laddhūpasampado na cirasseva arahattaṃ pāpuṇi. Kaniṭṭhopi "bhātu pabbajitassa sakkāraṃ karissāmīti sattāhaṃ buddhappamukhassa bhikkhusaṅghassa dānaṃ datvā bhātaraṃ vanditvā āha "bhante tumhehi attano bhavanissaraṇaṃ kataṃ, ahaṃ pana pañcahi kāmaguṇehi baddho, nikkhamitvā pabbajituṃ na sakkomi; mayhaṃ gehe ṭhitasseva anucchavikaṃ mahantaṃ puññakammaṃ ācikkhathāti. Atha naṃ thero "sādhu paṇḍita satthu gandhakuṭiṃ kārehīti āha. So "sādhūti sampaṭicchitvā nānādārūni āharāpetvā thambhādīnaṃ atthāya tacchāpetvā ekaṃ suvaṇṇakhacitaṃ ekaṃ rajatakhacitaṃ ekaṃ maṇikhacitanti sabbāni satta ratanakhacitāni kāretvā tehi gandhakuṭiṃ kāretvā sattaratanakhacitāheva Chadaniṭṭhakāhi chādāpesi. Gandhakuṭiyā karaṇakāleyeva pana taṃ attano samānanāmako aparājitoyeva nāma bhāgineyyo upasaṅkamitvā "ahaṃpi karissāmi, mayhaṃ pattiṃ detha mātulāti āha. "na demi tāta, aññehi asādhāraṇaṃ karissāmīti. So bahuṃpi yācitvā pattiṃ alabhamāno "gandhakuṭiyā purato kuñjarasālaṃ laddhuṃ vaṭṭatīti sattaratanamayaṃ kuñjarasālaṃ kāresi. So imasmiṃ buddhuppāde meṇḍakaseṭṭhī hutvā nibbatti. Gandhakuṭiyaṃ pana sattaratanamayāni tīṇi mahāvātapānāni ahesuṃ. Tesaṃ abhimukhe heṭṭhā sudhāparikammakatā tisso pokkharaṇiyo kāretvā catujjātikagandhodakassa pūretvā aparājitagahapati pañcavaṇṇāni kusumāni ropāpesi [1]- sattasu ratanesu koṭṭetabbayuttakaṃ koṭṭetvā itaraṃ sakalameva gahetvā jannumattena odhinā gandhakuṭiṃ parikkhipitvā pariveṇaṃ pūresi. Evaṃ gandhakuṭiṃ niṭṭhāpetvā aparājito gahapati bhātikattheraṃ upasaṅkamitvā āha "bhante niṭṭhitā gandhakuṭī, paribhogamassā paccāsiṃsāmi, paribhogena kira mahantaṃ puññaṃ hotīti. So satthāraṃ upasaṅkamitvā "bhante iminā kira vo kuṭumbikena gandhakuṭī kāritā, idāni paribhogaṃ paccāsiṃsatīti āha. Satthā uṭṭhāyāsanā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๙๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”