Taṃ ekaṃ kapālaṃ gahetvā vuttaniyāmena suppārakapaṭṭane piṇḍāya carantaṃ disvā manussā cintesuṃ "sace loke arahanto nāma honti, evaṃvidhehi bhavitabbaṃ, kinnu kho ayaṃ ayyo vatthaṃ dīyamānaṃ gaṇheyya, udāhu appicchatāya na gaṇheyyā"ti vīmaṃsantā nānādisāhi vatthāni upanesuṃ. So cintesi "sacāhaṃ iminā niyāmena nāgamissaṃ, nayime evaṃ mayi pasīdeyyuṃ, yannūnāhaṃ imāni paṭikkhipitvā imināva nīhārena vihareyyaṃ, evaṃ me lābhasakkāro uppajjissatī"ti. So evaṃ cintetvā kohaññe ṭhatvā vatthāni na paṭiggaṇhi. Manussā "aho appiccho vatāyaṃ ayyo"ti bhiyyoso mattāya pasannamānasā mahantaṃ sakkārasammānaṃ kariṃsu.

Sopi bhattakiccaṃ katvā avidūraṭṭhāne ekaṃ devāyatanaṃ agamāsi. Mahājano tena saddhiṃ eva gantvā taṃ devāyatanaṃ paṭijaggitvā adāsi. So "ime mayhaṃ

@3 cha.Ma. nivāsanapāvuraṇāni, evamuparipi Cīradhāraṇamatte pasīditvā evaṃvidhaṃ sakkārasammānaṃ karonti, etesaṃ mayā ukkaṭṭhavuttinā bhavituṃ vaṭṭatī"ti sallahukaparikkhāro appicchova hutvā vihāsi. "arahā"ti pana tehi sambhāvīyamāno "arahā"ti attānaṃ amaññi, uparūpari cassa sakkāragarukāro abhivaḍḍhi, lābhī ca ahosi uḷārānaṃ paccayānaṃ. Tena vuttaṃ "tena kho pana samayena bāhiyo dārucīriyo suppārake paṭivasati samuddatīre sakkato hoti garukato"tiādi.