bhattavā vantagamano bhavesu bhagavā tatoti.

Tattha "vaṇṇāgamo vaṇṇavipariyāyo"ti evaṃ niruttilakkhaṇaṃ gahetvā saddanayena vā pisodarādipakkhepalakkhaṇaṃ gahetvā yasmā lokiyalokuttarasukhābhinibbattakaṃ dānasīlādipārappattaṃ bhāgyamassa atthi, tasmā bhāgyavāti vattabbe bhagavāti vuccatīti ñātabbaṃ. Yasmā pana

@3 khu. mahā. 29/379/252, khu. cūḷa. 30/65/10 (syā) Lobhadosamohaviparītamanasikāraahirikānottappakodhūpanāhamakkhapalāsaissāmacchariyamāyāsātheyya- thambhasārambhamānātimānamadapamādataṇhāvijjātividhākusalamūladuccaritasaṅkilesamalavisamasaññā- vitakkapapañcacatubbidhavipariyesaāsavaganthoghayogāgatitaṇhupādānapañcacetokhīlavinibbandha- nīvaraṇābhinandanachavivādamūlachataṇhākāyasattānusayaaṭṭhalokadhammanavataṇhāmūlakadasākusalakammapatha- dvāsaṭṭhidiṭṭhigataaṭṭhasatataṇhāvicaritappabhedasabbadarathapariḷāhakilesasatahassāni, saṅkhepato vā pañca kilesakkhandhaabhisaṅkhāramaccudevaputtamāre abhañji, tasmā bhaggattā etesaṃ parissayānaṃ bhaggavāti vattabbe bhagavāti vuccati. Āha cettha:-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”