Yasmā pana tīsu bhavesu taṇhāsaṅkhātaṃ gamanaṃ anena vantaṃ, tasmā bhavesu vantagamanoti vattabbe bhavasaddato bhakāraṃ gamanasaddato gakāraṃ vantasaddato vakārañca dīghaṃ katvā ādāya "bhagavā"ti vuccati, yathā loke "mehanassa khassa mālā"ti vattabbe "mekhalā"ti.

Ettāvatā cettha evamme sutanti vacanena yathāsutaṃ yathāpariyattaṃ dhammaṃ desento paccakkhaṃ katvā bhagavato dhammasarīraṃ pakāseti, tena "nayidaṃ atikkantasatthukaṃ pāvacanaṃ, ayaṃ vo satthā"ti bhagavato adassanena ukkaṇṭhitaṃ janaṃ samassāsesi.

Ekaṃ samayaṃ bhagavāti vacanena tasmiṃ samaye bhagavato avijjamānabhāvaṃ dassento rūpakāyaparinibbānaṃ dasseti. Tena "evaṃvidhassa imassa ariyadhammassa desako dasabaladharo vajirasaṅghāṭakāyo sopi bhagavā parinibbuto, tattha kena aññena jīvitāsā janetabbā"ti jīvitamadamattaṃ janaṃ saṃvejeti, saddhamme cassa ussāhaṃ janeti.

Evanti ca bhaṇanto desanāsampattiṃ niddisati, me sutanti sāvakasampattiṃ savanasampattiñca. Ekaṃ samayanti kālasampattiṃ. Bhagavāti desakasampattiṃ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”