ime dose vivajjetvā ekamantaṃ ṭhitā ahūti.

Kasmā panāyaṃ aṭṭhāsi eva, na nisīdīti? lahunivattitukāmatāya. Devatā hi kiñcideva atthavasaṃ paṭicca sucipuriso viya vaccaṭṭhānaṃ manussalokaṃ āgacchanti. Pakatiyā panetāsaṃ yojanasatappabhūti manussaloko duggandhatāya paṭikkūlo hoti, na tattha abhiramanti, tena sā āgatakiccaṃ katvā lahunivattitukāmatāya na nisīdi. Yassa ca gamanādiiriyāpathaparissamassa vinodanatthaṃ nisīdanti, so devānaṃ parissamo natthi, tasmāpi na nisīdi. Ye ca mahāsāvakā bhagavantaṃ parivāretvā ṭhitā, te paṭimāneti, tasmāpi na nisīdi. Apica bhagavati gāraveneva na nisīdi. Devatānaṃ hi nisīditukāmānaṃ āsanaṃ nibbattati, taṃ anicchamānā nisajjāya cittampi akatvā ekamantaṃ aṭṭhāsīti.

Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatāti evaṃ imehi kāraṇehi ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā. Bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsīti bhagavantaṃ akkharapadaniyamitaganthitena vacanena ajjhabhāsīti attho. Kathaṃ? bahū devā manussā ca .pe. Brūhi maṅgalamuttamanti.

Maṅgalapañhasamuṭṭhānakathā

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”