๑. ราชสูตร
5. Soṇattheravagga
1. Piyatarasuttavaṇṇanā
[41] Mahāvaggassa paṭhame mallikāya deviyā saddhinti mallikāya nāma attano mahesiyā saha. Uparipāsādavaragatoti pāsādavarassa upari gato. Kocañño attanā piyataroti koci añño attanā piyāyitabbataro. Atthi nu kho teti "kinte atthī"ti deviṃ pucchati.
Kasmā pucchati? ayañhi sāvatthiyaṃ duggatamālākārassa dhītā. Ekadivasaṃ Āpaṇato pūvaṃ gahetvā mālārāmaṃ gantvā "khādissāmī"ti gacchantī paṭipathe bhikkhusaṃghaparivutaṃ bhagavantaṃ bhikkhācāraṃ pavisantaṃ disvā pasannacittā taṃ bhagavato adāsi. Satthā tathārūpe ṭhāne nisīdanākāraṃ dassesi. Ānandatthero cīvaraṃ paññāpetvā adāsi. Bhagavā tattha nisīditvā taṃ pūvaṃ paribhuñjitvā mukhaṃ vikkhāletvā sitaṃ pātvākāsi. Thero "ko imissā bhante dānassa vipāko bhavissatī"ti pucchi. Ajjesā ānanda tathāgatassa paṭhamaṃ bhojanaṃ adāsi, ajjeva kosalarañño aggamahesī bhavissati piyā manāpāti. Taṃ divasameva ca rājā kāligāme bhāgineyyena saddhiṃ yujjhitvā parājito palāyitvā āgato nagaraṃ pavisanto "balakāyassa āgamanaṃ āgamessāmī"ti taṃ mālārāmaṃ pāvisi. Sā rājānaṃ āgataṃ passitvā tassa vattamakāsi. Rājā tassā vatte pasīditvā pitaraṃ pakkosāpetvā mahantaṃ issariyaṃ datvā taṃ antepuraṃ atiharāpetvā aggamahesiṭṭhāne ṭhapesi. Athekadivasaṃ rājā cintesi "mayā imissā mahantaṃ issariyaṃ dinnaṃ, yannūnāhaṃ imaṃ puccheyyaṃ `ko te piyo'ti, sā `tvaṃ me