arahanto vuccatīti.

Tesu idha upapattidevā adhippetā. Manuno apaccāti manussā. Porāṇā pana bhaṇanti:- manassa ussannatāya manussā, te jambūdīpakā aparagoyānikā uttarakurukā pubbavidehakāti catubbidhā, idha jambūdīpakā adhippetā. Maṅgalanti mahanti imehi sattāti maṅgalāni, iddhiṃ vuḍḍhiñca pāpuṇātīti attho. Acintayunti cintesuṃ. Ākaṅkhamānāti icchamānā patthamānā pihayamānā. Sotthānanti sotthibhāvaṃ, sabbesaṃ diṭṭhadhammikasamparāyikānaṃ sobhaṇānaṃ sundarānaṃ kalyāṇānaṃ dhammānaṃ atthitanti vuttaṃ hoti. Brūhīti desehi pakāsehi, ācikkhāhi vivara vibhaja uttānīkarohi. Maṅgalanti iddhikāraṇaṃ vuḍḍhikāraṇaṃ sabbasampattikāraṇaṃ. Uttamanti vissitthaṃ pavaraṃ sabbalokahitasukhāvahanti yaṃ gāthāya anupubbapadavaṇṇanā.

Ayampana piṇḍattho:- so devaputto dasasahassacakkavāḷesu devatāyo maṅgalapañhaṃ sotukāmatāya imasmiṃ ekacakkavāḷe sannipatitvā ekavālaggakoṭi- okāsamatte dasampi vīsampi tiṃsampi cattāḷīsampi paññāsampi saṭṭhimpi sattatipi asītipi sukhumattabhāve nimminitvā sabbadevamārabrahmāno siriyā ca tejasā ca adhigayha virocamānaṃ paññattapavarabuddhāsane nisinnaṃ bhagavantaṃ parivāretvā ṭhitā disvā tasmiñca samaye anāgatānampi sakalajambūdīpakānaṃ manussānaṃ cetasā cetoparivitakkamaññāya sabbadevamanussānaṃ vicikicchāsallasamuddharaṇatthaṃ āha:-

bahū devā manussā ca maṅgalāni acintayuṃ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”