Taṃ jīvaṃ taṃ sarīranti yaṃ sarīraṃ, tadeva jīvasaṅkhātaṃ vatthu, yañca jīvasaṅkhātaṃ vatthu, tadeva sarīranti jīvañca, sarīrañca advayaṃ samanupassati. Etena ājīvakānaṃ viya "rūpī attā"ti ayaṃ vādo dassito hoti. Aññaṃ jīvaṃ aññaṃ sarīranti iminā pana "arūpī attā"ti ayaṃ vādo dassito.

Hoti tathāgato parammaraṇāti ettha tathāgatoti sattā. Taṃ hi diṭṭhigatiko kārakavedakādisaṅkhātaṃ, niccadhuvādisaṅkhātaṃ vā tathābhāvaṃ gatoti tathāgatoti voharati, so maraṇato idha kāyassa bhedato paraṃ uddhaṃ hoti, atthi saṃvijjatīti attho. Etena sassataggāhamukhena soḷasa saññīvādā aṭṭha asaññīvādā aṭṭha ca nevasaññīnāsaññīvādā dassitā honti. Na hotīti natthi na upalabbhati. Etena ucchedavādo dassito. Hoti ca na ca hotīti atthi ca natthi cāti. Etena ekaccasassatavādā satta saññīvādā ca dassitā, neva hoti na na hotīti iminā pana amarāvikkhepavādo dassitoti veditabbaṃ.

@3 Sī.,ka. attā 4 Sī.,ka. tathāgatabhāvaṃ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๕๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กิรสูตร ที่ ๑”