Te bhaye viya rakkhā andhakāre viya padīpo khuppipāsādidukkhābhibhave viya annapānādipaṭilābho attano vacanakārānaṃ sabbabhayaupaddavūpasaggaviddhaṃsanasamatthā honti. Tathā hi tathāgataṃ āgamma asaṅkheyyā aparimāṇā devamanussā āsavakkhayaṃ pattā, brahmaloke patiṭṭhitā, devaloke patiṭṭhitā, sugatiloke uppannā, sāriputtatthere cittaṃ pasādetvā catūhi paccayehi theraṃ upaṭṭhahitvā asīti kulasahassāni sagge nibbattāni. Tathā mahāmoggallānamahākassapappabhūtīsu sabbesu mahāsāvakesu, sunettassa satthuno sāvakā appekacce brahmaloke uppajjiṃsu, appekacce paranimmitavasavattīnaṃ devānaṃ sahabyataṃ .pe. Appekacce gahapatimahāsālakulānaṃ sahabyataṃ upapajjiṃsu. Vuttañcetaṃ:-

"natthi bhikkhave paṇḍitato bhayaṃ, natthi paṇḍitato upaddavo,

natthi paṇḍitato upasaggo"ti.

Apica tagaramālādigandhabhaṇḍasadiso paṇḍito, tagaramālāgandhabhaṇḍa- pariveṭhanapattasadiso hoti tadupasevī, bhāvanīyatañca manuññatañca āpajjati viññūnaṃ vuttañcetaṃ:-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”